డిప్లొమసీ ....!
వినీల వీధుల్లో విహరిస్తున్న
విపంచిని చూసి పైకి పరవశించకు ....!
ఆరబోసిన ప్రకృతి అందాల్ని ...
పైకి పలవరించకు ....!
ఓ పరవశం తరువాతి ఆనందభాష్పాల్ని ....
కనురెప్పలు దాట నివ్వకు ....!
ఓ స్వప్నం తాలుకూ ... ఆనందాన్ని ....
పైకి ప్రతిబింబించకు ....!
ఓ ఆనందాన్నీ ..., ఓ దుఃఖాన్నీ .....,
ఓ కోపాన్నీ ....., ఓ సంతోషాన్నీ ...,
దేన్నీ ...... పైకి కనిపించనీయకు .....!
మనసులో మెదిలే ఊహనీ ....., భావాన్నీ ...,
అలాగే ఉండనీ ........!
మనసులో మాటని ....
మూటకట్టి అక్కడే దాగనీ ....!
గొంతులో పాటనీ .....
పైకి రానివ్వకు ...!
మదిలోని రాగాన్ని .....
అక్కడే బంధించు ....!
ఇది .... ఓ .... డిప్లొమేట్ సొసైటీ ....!
లోలోపల అగ్ని పర్వతాలు బ్రద్దలవుతున్నా ....
పైకి మాత్రం హాయిగా .... నవ్వడమే .....
ఈ సొసైటీ సూత్రం ...!
ఇక్కడ .....
హృదయపులోతుల్లోంచీ ....
గొంతు చించుకుని అరిచే ...
నీ లాంటి వాళ్ళకి స్థానం లేదు .........!
- శ్రీ శైలు ....!
(10 - JANUARY - 2000; The LOBBY; Hotel Green Park; Begampet; HYDERABAD)
(బ్రతుకుతున్న డిప్లొమేటిక్ సొసైటీ మీద విరక్తితో ......., జాలితో ........)
Monday, April 21, 2008
మేఘార్తి ....!
మేఘార్తి ....!
ఆకాశంలో మేఘాలన్నీ....,
కలసి కట్టుగా .., ఓ పక్షి బారు లాగ ....,
గంభీరంగా ......, భీకరంగా ......,
కవాతు చేసుకుంటూ .......,
తేలుకుంటూ .... వెళ్ళిపోతున్నాయి ....!
ఓ పొలం చెలకకి నీటికోసం ....
బీడు వారిన పొలంలో ...,
దిగాలు పడి కూర్చుని ఉన్న రైతుని ....
ఓ సారి పలకరించి .... పలవరిద్దామని లేదు ....!
దాహార్తికి గుక్కెడు నీళ్ళ కోసం .....
నాలుక ఆర చాపుకుని ....
ఆకాశంకేసి అర్రులు చాస్తున్న నిర్భాగ్యుడికి .....
గుక్కెడు నీళ్ళిచ్చి .... బరువు దింపుకుందామనీ లేదు .....!
అలా నిర్దాక్షిణ్యంగా ...., నిర్వికారంగా ....,
ఆకాశంలో సాగి పోతున్నాయి ....!
ఏ ప్రియురాలికి ..... , ఏ ప్రియుడి .....
సందెశాన్ని మోసుకుపోతున్నాయో .. ??? కానీ .....,
అలా సాగిపోతున్నాయి ...!
దాహార్తికి గుక్కెడు నీళ్ళ కోసం .......
ఆకాశం కేసి అర్రులు చాస్తున్నవాడా .......,
పొలంచెలకకి నీటి కోసం .....
రెండు చేతులూ బారగా ఆకాశం కేసి చాచి ....
ప్రార్ధిస్తూ నిలబడ్డవాడా ......,
నీ ప్రార్ధనలూ .., నీ అర్రులు ... గుర్తించకుండానే ....,
నీ బ్రతుకు ఆశల మీదనుంచీ .....,
నీ జీవన శ్వాసల మీదనుంచీ .....,
నిర్దాక్షిణ్యంగా తేలుకుంటూ ....... వెళ్ళిపోతున్నాయి ......!
మేఘాలన్నీ కలసి ...
నీమీద నిరసన తెలియజేస్తూ .....
ప్రఛ్ఛన్న యుధ్ధం ప్రకటిస్తున్నట్లే ఉంది .....!
ఈ పంటకి ....,
ఇంక నిన్ను కరుణించడం .....
ఇష్టం లేనట్లే ఉంది ..........!
ఇంక లాభం లేదు ...! పద ....!
నీ కన్నీళ్ళనీ ..., నీ చెమటనీ ....,
ఆఖరుకి నీ రక్తాన్నైనా సరే ......
ధారపోసి పంట పండిద్దువుగాని ... పద ...!
ఎన్ని కన్నీళ్ళు కలిస్తే .....
ఓ పొలం చెలక తడుస్తుంది ....????
ఎన్ని చెమట చుక్కలు కారాలి ....???
ఓ గీంజ నాటుకోవడానికి .....!!!
ఎన్ని రక్తపు చుక్కలు .....
ఎరువుగా ధార పొయ్యాలి ....???
ఓ మొలక మొలకెత్తడానికి .....!!
- శ్రీ శైలు ...!
( 23 - May - 2000; Farm House; Coconut Groove; ALAMURU )
(అంతకంతకూ అంధకారబంధురమయి పోతున్న రైతు జీవితాల మీద జాలితో ........., సానుభూతితో .......)
ఆకాశంలో మేఘాలన్నీ....,
కలసి కట్టుగా .., ఓ పక్షి బారు లాగ ....,
గంభీరంగా ......, భీకరంగా ......,
కవాతు చేసుకుంటూ .......,
తేలుకుంటూ .... వెళ్ళిపోతున్నాయి ....!
ఓ పొలం చెలకకి నీటికోసం ....
బీడు వారిన పొలంలో ...,
దిగాలు పడి కూర్చుని ఉన్న రైతుని ....
ఓ సారి పలకరించి .... పలవరిద్దామని లేదు ....!
దాహార్తికి గుక్కెడు నీళ్ళ కోసం .....
నాలుక ఆర చాపుకుని ....
ఆకాశంకేసి అర్రులు చాస్తున్న నిర్భాగ్యుడికి .....
గుక్కెడు నీళ్ళిచ్చి .... బరువు దింపుకుందామనీ లేదు .....!
అలా నిర్దాక్షిణ్యంగా ...., నిర్వికారంగా ....,
ఆకాశంలో సాగి పోతున్నాయి ....!
ఏ ప్రియురాలికి ..... , ఏ ప్రియుడి .....
సందెశాన్ని మోసుకుపోతున్నాయో .. ??? కానీ .....,
అలా సాగిపోతున్నాయి ...!
దాహార్తికి గుక్కెడు నీళ్ళ కోసం .......
ఆకాశం కేసి అర్రులు చాస్తున్నవాడా .......,
పొలంచెలకకి నీటి కోసం .....
రెండు చేతులూ బారగా ఆకాశం కేసి చాచి ....
ప్రార్ధిస్తూ నిలబడ్డవాడా ......,
నీ ప్రార్ధనలూ .., నీ అర్రులు ... గుర్తించకుండానే ....,
నీ బ్రతుకు ఆశల మీదనుంచీ .....,
నీ జీవన శ్వాసల మీదనుంచీ .....,
నిర్దాక్షిణ్యంగా తేలుకుంటూ ....... వెళ్ళిపోతున్నాయి ......!
మేఘాలన్నీ కలసి ...
నీమీద నిరసన తెలియజేస్తూ .....
ప్రఛ్ఛన్న యుధ్ధం ప్రకటిస్తున్నట్లే ఉంది .....!
ఈ పంటకి ....,
ఇంక నిన్ను కరుణించడం .....
ఇష్టం లేనట్లే ఉంది ..........!
ఇంక లాభం లేదు ...! పద ....!
నీ కన్నీళ్ళనీ ..., నీ చెమటనీ ....,
ఆఖరుకి నీ రక్తాన్నైనా సరే ......
ధారపోసి పంట పండిద్దువుగాని ... పద ...!
ఎన్ని కన్నీళ్ళు కలిస్తే .....
ఓ పొలం చెలక తడుస్తుంది ....????
ఎన్ని చెమట చుక్కలు కారాలి ....???
ఓ గీంజ నాటుకోవడానికి .....!!!
ఎన్ని రక్తపు చుక్కలు .....
ఎరువుగా ధార పొయ్యాలి ....???
ఓ మొలక మొలకెత్తడానికి .....!!
- శ్రీ శైలు ...!
( 23 - May - 2000; Farm House; Coconut Groove; ALAMURU )
(అంతకంతకూ అంధకారబంధురమయి పోతున్న రైతు జీవితాల మీద జాలితో ........., సానుభూతితో .......)
Friday, April 18, 2008
తరలివచ్చే ఆనందం ....!
తరలివచ్చే ఆనందం ....!
నువ్వు మా ఇంటికి రాగానే ...,
మా హృదయాలు ..... నందనవనాలవుతాయి...!
నీ బోసి నవ్వులు .....,
మా ఎడారి హృదయాల్లో ....
ఒయాసిస్లు అవుతాయి ..... !
నీ హావ భావాలతో ...,
నీ అల్లరి చేష్టలతో ....,
పనుల్లో ఉన్న మమ్మల్నందరినీ .....,
నీ చుట్టూ చేర్చుకుంటావు ......!
నీ కల్మషం లేని బోసి నవ్వులతో ...,
నీ నిష్కళంక .... నిర్మల మనస్సుతో ...,
మమ్మల్నందరినీ కట్టిపడేస్తావు ...!
నీ తీపి అల్లరులతో మురిపించి ..., మరపించి ...,
నీ ఆట పాటలతో మమ్మల్నందరినీ ....
ఓ అవ్యక్తానంద అచేతన స్థితిలో వదిలి ....,
పెద్ద పని ఉన్నట్లుగా .... వెళ్ళి పోతావు ....!
ఆ స్థితిలో ఉన్న మాకు .......,
నీ మనసే సంకేతాలు పంపుతుందో ...... లేక .....,
నీ దగ్గరే పారేసుకున్న ....
మా మనసుల్ని తెచ్చుకోవడం కోసమో .....,
నీ వెనుకే ......
నీ ఇంటికి వచ్చి వాలతాం ....!
నిన్ను ఎత్తుకుని ....,
బాహ్య ప్రపంచాన్ని మరిచిపోయి ....
మరో అలౌకిక ప్రపంచంలో ..... తేలుతూ ఉంటాం ....!
ఇంతలో ...... ఓ .... ఈ లోకపు పిలుపుతో .....,
నీ ఆనందాన్ని వీడలేక .....,
మనసు రాక ....., అనివార్యమై .....,
నీ జ్ఞాపకాల్ని ....,
మా మనసు గంపలకెత్తుకుని ....,
ఆ జ్ఞాపకాల్లో ....,
ఎప్పుడో ....... ఎక్కడో .....
పారేసుకున్న .....
మా .... పసితనాల్ని ......
వెతుక్కుంటూ .....
తిరుగుముఖం పడతాం ..... !
- శ్రీ శైలు .....!
( 23 - APRIL - 2000; 18:55 PM; KRISHNA BAAVA Residence, YANAM)
(లలిత వదిన కూతురు, మా ప్రియ ఆత్మ బంఢువు అయిన చిరంజీవి "ప్రత్యూష" గురించి)
నువ్వు మా ఇంటికి రాగానే ...,
మా హృదయాలు ..... నందనవనాలవుతాయి...!
నీ బోసి నవ్వులు .....,
మా ఎడారి హృదయాల్లో ....
ఒయాసిస్లు అవుతాయి ..... !
నీ హావ భావాలతో ...,
నీ అల్లరి చేష్టలతో ....,
పనుల్లో ఉన్న మమ్మల్నందరినీ .....,
నీ చుట్టూ చేర్చుకుంటావు ......!
నీ కల్మషం లేని బోసి నవ్వులతో ...,
నీ నిష్కళంక .... నిర్మల మనస్సుతో ...,
మమ్మల్నందరినీ కట్టిపడేస్తావు ...!
నీ తీపి అల్లరులతో మురిపించి ..., మరపించి ...,
నీ ఆట పాటలతో మమ్మల్నందరినీ ....
ఓ అవ్యక్తానంద అచేతన స్థితిలో వదిలి ....,
పెద్ద పని ఉన్నట్లుగా .... వెళ్ళి పోతావు ....!
ఆ స్థితిలో ఉన్న మాకు .......,
నీ మనసే సంకేతాలు పంపుతుందో ...... లేక .....,
నీ దగ్గరే పారేసుకున్న ....
మా మనసుల్ని తెచ్చుకోవడం కోసమో .....,
నీ వెనుకే ......
నీ ఇంటికి వచ్చి వాలతాం ....!
నిన్ను ఎత్తుకుని ....,
బాహ్య ప్రపంచాన్ని మరిచిపోయి ....
మరో అలౌకిక ప్రపంచంలో ..... తేలుతూ ఉంటాం ....!
ఇంతలో ...... ఓ .... ఈ లోకపు పిలుపుతో .....,
నీ ఆనందాన్ని వీడలేక .....,
మనసు రాక ....., అనివార్యమై .....,
నీ జ్ఞాపకాల్ని ....,
మా మనసు గంపలకెత్తుకుని ....,
ఆ జ్ఞాపకాల్లో ....,
ఎప్పుడో ....... ఎక్కడో .....
పారేసుకున్న .....
మా .... పసితనాల్ని ......
వెతుక్కుంటూ .....
తిరుగుముఖం పడతాం ..... !
- శ్రీ శైలు .....!
( 23 - APRIL - 2000; 18:55 PM; KRISHNA BAAVA Residence, YANAM)
(లలిత వదిన కూతురు, మా ప్రియ ఆత్మ బంఢువు అయిన చిరంజీవి "ప్రత్యూష" గురించి)
శ్రీ శ్రీ గురించి ......!
శ్రీ శ్రీ గురించి ......!
"పదండి ముందుకు
పదండి త్రోసుకు
పోదాం పోదాం పైపైకి
మరో ప్రపంచం పిలిచిందీ"అంటూ
మమ్మల్నందరినీ .... తొందరపెట్టి ...,
నీ ఇనుప కవిత్వంతో .....
మా మనసుల్లో కరుడుకట్టుకు పోయిన
ఛాందసవాదాన్ని అరగదీసి ....,
నిద్ర మత్తులో తూలుతున్న
కార్మిక శక్తిని ..... నిద్ర లేపి ....,
"తెలుగువీర లేవరా" అంటూ ....
ధైర్యం చెప్పి .....,
"కొంతమంది యువకులు
ముందు యుగం దూతలు" అంటూ ..
యువశక్తికి ఉత్తేజాన్నిచ్చి .....,
"విశాల విశ్వం నిర్మాణానికి ...
చక చకమంటూ అడుగులు వేద్దాం" అంటూ ....
మమ్మల్నందరినీ .... మరో ప్రపంచం వైపు ....
నడవమని చెప్పి ......,
నువ్వు మాత్రం ......
ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయావయ్యా .......???
నాకు తెలుసులే ......!
నువ్వు ఖచ్చితంగా ....
నరకానికే ... వెళ్ళుంటావు .....!
ఎందుకంటే .....???
నువ్వు చేసిన పాపాలు ... ఒకటా ..?? రెండా ...??
ఎన్ని పాపాలు చేశావు ...... నువ్వు ...???
ఛాందస వాదాల పిడివాదాల్ని ....,
ధైర్యంగా ఎదిరించావా ..... ???
చైతన్యం కోల్పోయి ....
నిద్రమత్తులో తూలుతున్న యువతరాన్ని ....
వాళ్ళ మత్తు నిద్రలోంచి లేపావా .... ???
హక్కులంటే తెలీక ....
బానిస వ్యవస్థలో బ్రతుకుతున్న కార్మికుడ్ని ....,
ఉత్తేజితం చేసి .....,
హక్కుల కోసం పోరాటాలు ... చేయించావా ...???
"ఎముకలు క్రుళ్ళిన .... వయస్సు మళ్ళిన"
శ్రామికుల్ని వదిలించావా ......???
అర్ధంలేని అలంకారాలతో....,
కాలం చెల్లిపోయిన పోలికలతో ....,
జనం మొహం మొత్తిపోయిన కవితా వస్తువులతో ...,
పాత చింతకాయ పచ్చడి ధోరణులను ....
పట్టుకు వ్రేలాడుతున్న కవితాలోకానికి ....,
మరో క్రొత్త దిశా నిర్దేశం చేశావా .....???
ఎన్ని పాపాలు చేసావు .... నువ్వు ???
అందుకే ... నరకానికి వెళ్ళిపోయావా ...???
వెళ్తే వెళ్ళావులే కానీ ..... ఇంతకీ ....
ఎప్పుడు తిరిగి వస్తున్నావు ....... ???
ఆ ...... !!!!!!
ఇక్కడకంటే .... నీకు ....
ఆ లోకమే ... బావుందా ....???
అవునులే ....... అక్కడ .....
పశ్చాత్తాపంతో కుములుతున్న వాళ్ళూ ....,
తప్పులకు .... పాప పరిహారం చేసుకుంటున్న వాళ్ళూ ...,
పశ్చాత్తాప పరితప్త హృదయాలూ ఉంటాయి .....!
కానీ ... ఇక్కడ .... అవేవీ లేవుగా ....!!!
జనారణ్యంలో.... ముసుగులుకప్పుకుని ...,
తిరుగుతున్న మనుష్యాకారపు ... మృగాలు తప్ప ....,
ఇక్కడింకేమీ లేవులే .....!!!
అందుకే ...... అక్కడే ..... ఉండిపోయావా .. ???
పోనీలే .......!
నిన్నిక్కడెలాగూ సుఖంగా బ్రతుకనివ్వలేదు .....
మేమందరం కలసి ....!
కనీసం .... అక్కడైనా ....
సుఖంగా .......... బ్రతుకు .......!
అందుకో .... నీకిదే ... నా అశ్రు నివాళి ........!
- శ్రీ శైలు ....!
(23 - March - 1992; 22:35 PM; Kaki Street Residence; YANAM)
(ఇది రాసినప్పుడు నేను తొమ్మిదవ తరగతి చదువుతున్నాను .........!అందుకే కవితా పరంగా అంత గొప్పగా ఉండదు. కానీ భావంలో VIRGINITY, కవితలో HONESTY మాత్రం పుష్కలంగా ఉంటాయి.)
"పదండి ముందుకు
పదండి త్రోసుకు
పోదాం పోదాం పైపైకి
మరో ప్రపంచం పిలిచిందీ"అంటూ
మమ్మల్నందరినీ .... తొందరపెట్టి ...,
నీ ఇనుప కవిత్వంతో .....
మా మనసుల్లో కరుడుకట్టుకు పోయిన
ఛాందసవాదాన్ని అరగదీసి ....,
నిద్ర మత్తులో తూలుతున్న
కార్మిక శక్తిని ..... నిద్ర లేపి ....,
"తెలుగువీర లేవరా" అంటూ ....
ధైర్యం చెప్పి .....,
"కొంతమంది యువకులు
ముందు యుగం దూతలు" అంటూ ..
యువశక్తికి ఉత్తేజాన్నిచ్చి .....,
"విశాల విశ్వం నిర్మాణానికి ...
చక చకమంటూ అడుగులు వేద్దాం" అంటూ ....
మమ్మల్నందరినీ .... మరో ప్రపంచం వైపు ....
నడవమని చెప్పి ......,
నువ్వు మాత్రం ......
ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయావయ్యా .......???
నాకు తెలుసులే ......!
నువ్వు ఖచ్చితంగా ....
నరకానికే ... వెళ్ళుంటావు .....!
ఎందుకంటే .....???
నువ్వు చేసిన పాపాలు ... ఒకటా ..?? రెండా ...??
ఎన్ని పాపాలు చేశావు ...... నువ్వు ...???
ఛాందస వాదాల పిడివాదాల్ని ....,
ధైర్యంగా ఎదిరించావా ..... ???
చైతన్యం కోల్పోయి ....
నిద్రమత్తులో తూలుతున్న యువతరాన్ని ....
వాళ్ళ మత్తు నిద్రలోంచి లేపావా .... ???
హక్కులంటే తెలీక ....
బానిస వ్యవస్థలో బ్రతుకుతున్న కార్మికుడ్ని ....,
ఉత్తేజితం చేసి .....,
హక్కుల కోసం పోరాటాలు ... చేయించావా ...???
"ఎముకలు క్రుళ్ళిన .... వయస్సు మళ్ళిన"
శ్రామికుల్ని వదిలించావా ......???
అర్ధంలేని అలంకారాలతో....,
కాలం చెల్లిపోయిన పోలికలతో ....,
జనం మొహం మొత్తిపోయిన కవితా వస్తువులతో ...,
పాత చింతకాయ పచ్చడి ధోరణులను ....
పట్టుకు వ్రేలాడుతున్న కవితాలోకానికి ....,
మరో క్రొత్త దిశా నిర్దేశం చేశావా .....???
ఎన్ని పాపాలు చేసావు .... నువ్వు ???
అందుకే ... నరకానికి వెళ్ళిపోయావా ...???
వెళ్తే వెళ్ళావులే కానీ ..... ఇంతకీ ....
ఎప్పుడు తిరిగి వస్తున్నావు ....... ???
ఆ ...... !!!!!!
ఇక్కడకంటే .... నీకు ....
ఆ లోకమే ... బావుందా ....???
అవునులే ....... అక్కడ .....
పశ్చాత్తాపంతో కుములుతున్న వాళ్ళూ ....,
తప్పులకు .... పాప పరిహారం చేసుకుంటున్న వాళ్ళూ ...,
పశ్చాత్తాప పరితప్త హృదయాలూ ఉంటాయి .....!
కానీ ... ఇక్కడ .... అవేవీ లేవుగా ....!!!
జనారణ్యంలో.... ముసుగులుకప్పుకుని ...,
తిరుగుతున్న మనుష్యాకారపు ... మృగాలు తప్ప ....,
ఇక్కడింకేమీ లేవులే .....!!!
అందుకే ...... అక్కడే ..... ఉండిపోయావా .. ???
పోనీలే .......!
నిన్నిక్కడెలాగూ సుఖంగా బ్రతుకనివ్వలేదు .....
మేమందరం కలసి ....!
కనీసం .... అక్కడైనా ....
సుఖంగా .......... బ్రతుకు .......!
అందుకో .... నీకిదే ... నా అశ్రు నివాళి ........!
- శ్రీ శైలు ....!
(23 - March - 1992; 22:35 PM; Kaki Street Residence; YANAM)
(ఇది రాసినప్పుడు నేను తొమ్మిదవ తరగతి చదువుతున్నాను .........!అందుకే కవితా పరంగా అంత గొప్పగా ఉండదు. కానీ భావంలో VIRGINITY, కవితలో HONESTY మాత్రం పుష్కలంగా ఉంటాయి.)
Thursday, April 17, 2008
పాద రక్షలు .......!
గుమ్మంలోంచి అడుగు ...
బయట ... పెట్టీ పెట్టగానే ......
"హలో" అంటూ....గుమ్మంలోనే పలకరించాయి ....... !
నేనూ కాళ్ళు పెట్టి ....పలకరించగానే .....
కిర్రు మంటూ ... బయలు దేరాయి ...
ప్రపంచ యాత్రకి ....!
మళ్ళీ ఇంటికి తిరిగి వచ్చేటప్పటికీ ...
ఎప్పటిలా గుమ్మం బయటే .....
వాటి స్థానంలో అవి .... మామూలుగా .... !
ప్రపంచ యాత్రకు పనికొచ్చిన మిత్రుడు .....
గృహ యాత్రకు పనికిరాడెందుకో .........????
- శ్రీ శైలు .....!
(17 - JUNE - 1992; 04:45 AM; YANAM Residence)
(అంటరాని తనం మీది అసహ్యంతో, బడుగు వర్గాల మీది సానుభూతితో .........)
బయట ... పెట్టీ పెట్టగానే ......
"హలో" అంటూ....గుమ్మంలోనే పలకరించాయి ....... !
నేనూ కాళ్ళు పెట్టి ....పలకరించగానే .....
కిర్రు మంటూ ... బయలు దేరాయి ...
ప్రపంచ యాత్రకి ....!
మళ్ళీ ఇంటికి తిరిగి వచ్చేటప్పటికీ ...
ఎప్పటిలా గుమ్మం బయటే .....
వాటి స్థానంలో అవి .... మామూలుగా .... !
ప్రపంచ యాత్రకు పనికొచ్చిన మిత్రుడు .....
గృహ యాత్రకు పనికిరాడెందుకో .........????
- శ్రీ శైలు .....!
(17 - JUNE - 1992; 04:45 AM; YANAM Residence)
(అంటరాని తనం మీది అసహ్యంతో, బడుగు వర్గాల మీది సానుభూతితో .........)
కాలేజీ .........!
కాలేజీ
పరికిణీ జాకెట్లూ .....,
రంగుల ఓణీలూ ......,
పూల చొక్కాలూ ......,
తొడుక్కున్న రంగు రంగుల సీతాకోక చిలుకలు ......,
పల్లె పల్లెల్నించీ ......,ఎక్కడెక్కడ్నుంచో ... బయలుదేరి ...,
సైకిళ్ళెక్కి ........,
మిలటరీ కవాతు చేసుకుంటూ ......,
వచ్చీ ....... వచ్చీ .....,
ఈ ఆవరణంలో ..... అందంగా వాలతాయి ........ !
ఠంగ్ ....... ఠంగ్ ...... ఠంగ్ .... మంటూ ....
మ్రోగిన గంట శబ్దం ....
ఓ పండుగ వాతావరణానికి ....అందమైన శుభారంభంలా .....
సుమనోహరంగా ...మ్రోగి ....,
అందరి హృదయాలనూ .....ఉత్తేజ పరుస్తుంది ........!
అంతే ..... ఓ ..పండుగ ప్రారంభమవుతుంది ......!
కారిడార్ల నిండా మాటల నదీ ప్రవాహాలు ....
సుళ్ళు తిరుగుతూ ...... అవిశ్రాంతంగా .....ప్రవహిస్తూనే .... ఉంటాయి ......!
కొత్తగా పూచిన నవ్వుల పువ్వులతో .......,
కాలేజీ ఆవరణమంతా .........,
క్రొత్తగా ........ వింతగా ...., శోభాయమానంగా మెరుస్తుంటుంది .....!
అమ్మాయిల సౌరభానికి ......
నవ్వుల వింత గుబాళింపులు కలిపి ...
కొత్త కొత్త ...... వింత వింత .....
వాసనలను ఉత్పత్తి చేస్తాయి ..... లాబరేటరీలు ......!
లైబ్రరీలో .......,
మాసిన నిశ్శబ్దం మధ్య ....,
స్తబ్దంగా ..... పడి ఉన్న .......
రోమియో ... జూలియట్లు .....,
లైలా .... మజ్ఞూలూ .....,
దేవదాసు ... పార్వతిలూ.....,
విద్యార్ధుల చేతుల్లో ...... మళ్ళీ కొత్తగా .....
ప్రాణం పోసుకుంటారు .....!
జార్జ్ బుష్ నుంచి ...... ఇరాక్ యుధ్ధం వరకూ .....,
ఐశ్వర్యా రాయ్ నుంచీ ..... అప్పల నరసయ్య వరకూ ....,
మార్లిన్ మాన్రో నుంచి ..... మునసబు, కరణం వరకూ .....,
అందరూ కాలక్షేపం బఠానీలైపోయి .......
విద్యార్ధుల పళ్ళ క్రింద .... పట .. పటా ..... నలుగుతుంటారు .......!
క్యారిడార్లను ముంచెత్తిన ...అల్లర్ల వరద ప్రవాహం .......,
క్లాసురూము గడప దగ్గర కొచ్చేసరికీ ......నిశ్చల నదీ ప్రవాహంలా .........,
స్తబ్దంగా ..... సాగిపోతుంది .....!
ఆ విజ్ఞానపు నదీ ప్రవాహంలో .......
శిక్షకుడి చేతిని ..... చుక్కానిలా పట్టుకుని .....
ఆనందపు అద్దరిని చేరేలోపు .......
ఠంగ్ ..... ఠంగ్ ..... ఠంగ్ ..... మంటూ ....మళ్ళీ ....... గంట మ్రోగుతుంది .....!
అంతే .......! ఓ పండుగ ముగిసిపోతుంది .......!
రంగుల సీతాకోక చిలుకలన్నీ .......,
జట్లు జట్లుగా .......... చటుక్కున ......
తమ తమ ఇళ్ళకు ఎగిరిపోతాయి ....!
ఉదయంనుంచీ ........., క్యారిడార్లలోనూ .......,క్లాసురూముల్లోనూ ........,
పేరుకుపోయిన ..... నవ్వుల పువ్వులన్నింటినీ ......,
ఊడ్చి ..... చెత్త కుండీలో పోసేస్తాడు .... స్వీపరు ....!
కాలేజీ మాత్రం .........
కళను కోల్పోయి .....
అలాగే నిలబడి పోతుంది .........
నిస్తేజంగా ............ నిర్వీర్యంగా ............
రేపటి మరో పండుగ కోసం ..........,
ఎదురు చూస్తూ ...........................!
- శ్రీశైలు .....!
(19 - June - 1995; 18:55 PM; YANAM Residence)
(డిగ్రీ కాలేజీలో చేరి, మెదటి రోజు కాలేజీకి వెళ్ళి, ఇంటికి తిరిగొచ్చిన వెనువెంటనే కలిగిన భావ స్ఫూర్తితో ............... ఈ చిన్న కవిత!)
పరికిణీ జాకెట్లూ .....,
రంగుల ఓణీలూ ......,
పూల చొక్కాలూ ......,
తొడుక్కున్న రంగు రంగుల సీతాకోక చిలుకలు ......,
పల్లె పల్లెల్నించీ ......,ఎక్కడెక్కడ్నుంచో ... బయలుదేరి ...,
సైకిళ్ళెక్కి ........,
మిలటరీ కవాతు చేసుకుంటూ ......,
వచ్చీ ....... వచ్చీ .....,
ఈ ఆవరణంలో ..... అందంగా వాలతాయి ........ !
ఠంగ్ ....... ఠంగ్ ...... ఠంగ్ .... మంటూ ....
మ్రోగిన గంట శబ్దం ....
ఓ పండుగ వాతావరణానికి ....అందమైన శుభారంభంలా .....
సుమనోహరంగా ...మ్రోగి ....,
అందరి హృదయాలనూ .....ఉత్తేజ పరుస్తుంది ........!
అంతే ..... ఓ ..పండుగ ప్రారంభమవుతుంది ......!
కారిడార్ల నిండా మాటల నదీ ప్రవాహాలు ....
సుళ్ళు తిరుగుతూ ...... అవిశ్రాంతంగా .....ప్రవహిస్తూనే .... ఉంటాయి ......!
కొత్తగా పూచిన నవ్వుల పువ్వులతో .......,
కాలేజీ ఆవరణమంతా .........,
క్రొత్తగా ........ వింతగా ...., శోభాయమానంగా మెరుస్తుంటుంది .....!
అమ్మాయిల సౌరభానికి ......
నవ్వుల వింత గుబాళింపులు కలిపి ...
కొత్త కొత్త ...... వింత వింత .....
వాసనలను ఉత్పత్తి చేస్తాయి ..... లాబరేటరీలు ......!
లైబ్రరీలో .......,
మాసిన నిశ్శబ్దం మధ్య ....,
స్తబ్దంగా ..... పడి ఉన్న .......
రోమియో ... జూలియట్లు .....,
లైలా .... మజ్ఞూలూ .....,
దేవదాసు ... పార్వతిలూ.....,
విద్యార్ధుల చేతుల్లో ...... మళ్ళీ కొత్తగా .....
ప్రాణం పోసుకుంటారు .....!
జార్జ్ బుష్ నుంచి ...... ఇరాక్ యుధ్ధం వరకూ .....,
ఐశ్వర్యా రాయ్ నుంచీ ..... అప్పల నరసయ్య వరకూ ....,
మార్లిన్ మాన్రో నుంచి ..... మునసబు, కరణం వరకూ .....,
అందరూ కాలక్షేపం బఠానీలైపోయి .......
విద్యార్ధుల పళ్ళ క్రింద .... పట .. పటా ..... నలుగుతుంటారు .......!
క్యారిడార్లను ముంచెత్తిన ...అల్లర్ల వరద ప్రవాహం .......,
క్లాసురూము గడప దగ్గర కొచ్చేసరికీ ......నిశ్చల నదీ ప్రవాహంలా .........,
స్తబ్దంగా ..... సాగిపోతుంది .....!
ఆ విజ్ఞానపు నదీ ప్రవాహంలో .......
శిక్షకుడి చేతిని ..... చుక్కానిలా పట్టుకుని .....
ఆనందపు అద్దరిని చేరేలోపు .......
ఠంగ్ ..... ఠంగ్ ..... ఠంగ్ ..... మంటూ ....మళ్ళీ ....... గంట మ్రోగుతుంది .....!
అంతే .......! ఓ పండుగ ముగిసిపోతుంది .......!
రంగుల సీతాకోక చిలుకలన్నీ .......,
జట్లు జట్లుగా .......... చటుక్కున ......
తమ తమ ఇళ్ళకు ఎగిరిపోతాయి ....!
ఉదయంనుంచీ ........., క్యారిడార్లలోనూ .......,క్లాసురూముల్లోనూ ........,
పేరుకుపోయిన ..... నవ్వుల పువ్వులన్నింటినీ ......,
ఊడ్చి ..... చెత్త కుండీలో పోసేస్తాడు .... స్వీపరు ....!
కాలేజీ మాత్రం .........
కళను కోల్పోయి .....
అలాగే నిలబడి పోతుంది .........
నిస్తేజంగా ............ నిర్వీర్యంగా ............
రేపటి మరో పండుగ కోసం ..........,
ఎదురు చూస్తూ ...........................!
- శ్రీశైలు .....!
(19 - June - 1995; 18:55 PM; YANAM Residence)
(డిగ్రీ కాలేజీలో చేరి, మెదటి రోజు కాలేజీకి వెళ్ళి, ఇంటికి తిరిగొచ్చిన వెనువెంటనే కలిగిన భావ స్ఫూర్తితో ............... ఈ చిన్న కవిత!)
Wednesday, April 9, 2008
శూన్యం ........!
శూన్యం
నువ్వు వెళ్ళిపోయావు ..... !
చుట్టుతా ... శూన్యం ....!
ఎటుచూసినా శూన్యం .....!
శూన్యాన్ని పారద్రోలే ....
ఓ ..... బలీయ ఆయుధం కోసం .....,
అవిశ్రాంతంగా వెతుకుతున్నాను ..... నేను ........ !
ఎక్కడో దూరంగా ....
మెరుపు మెరిసింది .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
వేల కాంతి దీపాలు ...
వెలుగుతున్నాయి ... చుట్టూ .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
కోటి కాంతులతో ... ప్రభాకరుడూ ...
మిల మిలా ... మెరుస్తున్నాడు ..!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
కోటి మంది జనాన్ని ..కూడగట్టుకుని .....
చుట్టూ .... పోగేసుకున్నాను ...!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
గాలిలో ఎగురుతున్న ...రాగాలనన్నింటినీ ....
కట్ట కట్టి ....చెవిలో పోసుకున్నాను .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
ప్రకృతిలోని రంగులన్నింటినీ ...
ఏరి కోరి .... పిండి ... పిండి ....,
కంట్లో పోసుకున్నాను ....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
సృష్ఠిలోని రుచులనన్నింటినీ .....
ఏర్చి కూర్చి .... ముద్దచేసి .....
నోట్లో .. పోసుకున్నాను ......!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
లోకంలోని ఆనందాన్నంతా ......
రంగరించి ..... ముద్దచేసి .....
మనసుకి ... పట్టించుకున్నాను ....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
నీ జ్ఞాపకాలన్నింటినీ ......
చుట్టూ ... ఒలకబోసుకుని .....
మళ్ళీ ..... మళ్ళీ ..... ఏరుకునే ప్రయత్నం ..... చేస్తున్నాను .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
సర్వేంద్రియాలతో .... దేహం పొడుచుకున్నా .....
కానరాని ఈ శూన్యంలో .......
అక్షరాల్లో ..... అర్ధాల్నీ ....,
పదాల్లో ..... భావాన్నీ ..... వెతుక్కుంటూ ......,
వ్యర్ధ తాపత్రయం .... పడుతున్నాను .....!
నీవు లేని శూన్యాన్ని ......
వృధా కవిత్వంతో నింపే ప్రయత్నం చేస్తూ ......,
కాగితాల్ని ...ఖరాబు చేస్తున్నాను ...!
ఎప్పుడైనా ..... నువ్వు చూడకపోతావా ..... ???
ఎప్పుడైనా ..... నీ కంట పడకపోతుందా ..... ???
అనే ... ఓ .... వెర్రి ఆశావాదంతో ..........!
- శ్రీ శైలు .....!
(12 - March - 1997, 05:17 AM; Kothi Residence, Hyderabad)
వివరణ:
శున్యాలు రెండు రకాలు. ఒకటి ప్రాకృతిక (స్వాభావిక) శూన్యం. రెండు మానసిక శూన్యం. రెండోదైన మానసిక శూన్యాన్ని మాటల్లో అనువదించడానికి చేసిన ఓ చిరు ప్రయత్నమే ........ ఈ .... "శూన్యం".
- శ్రీ శైలు .....!
నువ్వు వెళ్ళిపోయావు ..... !
చుట్టుతా ... శూన్యం ....!
ఎటుచూసినా శూన్యం .....!
శూన్యాన్ని పారద్రోలే ....
ఓ ..... బలీయ ఆయుధం కోసం .....,
అవిశ్రాంతంగా వెతుకుతున్నాను ..... నేను ........ !
ఎక్కడో దూరంగా ....
మెరుపు మెరిసింది .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
వేల కాంతి దీపాలు ...
వెలుగుతున్నాయి ... చుట్టూ .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
కోటి కాంతులతో ... ప్రభాకరుడూ ...
మిల మిలా ... మెరుస్తున్నాడు ..!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
కోటి మంది జనాన్ని ..కూడగట్టుకుని .....
చుట్టూ .... పోగేసుకున్నాను ...!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
గాలిలో ఎగురుతున్న ...రాగాలనన్నింటినీ ....
కట్ట కట్టి ....చెవిలో పోసుకున్నాను .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
ప్రకృతిలోని రంగులన్నింటినీ ...
ఏరి కోరి .... పిండి ... పిండి ....,
కంట్లో పోసుకున్నాను ....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
సృష్ఠిలోని రుచులనన్నింటినీ .....
ఏర్చి కూర్చి .... ముద్దచేసి .....
నోట్లో .. పోసుకున్నాను ......!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
లోకంలోని ఆనందాన్నంతా ......
రంగరించి ..... ముద్దచేసి .....
మనసుకి ... పట్టించుకున్నాను ....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
నీ జ్ఞాపకాలన్నింటినీ ......
చుట్టూ ... ఒలకబోసుకుని .....
మళ్ళీ ..... మళ్ళీ ..... ఏరుకునే ప్రయత్నం ..... చేస్తున్నాను .....!
అయినా ...... చుట్టూ ..... శూన్యం .....!
సర్వేంద్రియాలతో .... దేహం పొడుచుకున్నా .....
కానరాని ఈ శూన్యంలో .......
అక్షరాల్లో ..... అర్ధాల్నీ ....,
పదాల్లో ..... భావాన్నీ ..... వెతుక్కుంటూ ......,
వ్యర్ధ తాపత్రయం .... పడుతున్నాను .....!
నీవు లేని శూన్యాన్ని ......
వృధా కవిత్వంతో నింపే ప్రయత్నం చేస్తూ ......,
కాగితాల్ని ...ఖరాబు చేస్తున్నాను ...!
ఎప్పుడైనా ..... నువ్వు చూడకపోతావా ..... ???
ఎప్పుడైనా ..... నీ కంట పడకపోతుందా ..... ???
అనే ... ఓ .... వెర్రి ఆశావాదంతో ..........!
- శ్రీ శైలు .....!
(12 - March - 1997, 05:17 AM; Kothi Residence, Hyderabad)
వివరణ:
శున్యాలు రెండు రకాలు. ఒకటి ప్రాకృతిక (స్వాభావిక) శూన్యం. రెండు మానసిక శూన్యం. రెండోదైన మానసిక శూన్యాన్ని మాటల్లో అనువదించడానికి చేసిన ఓ చిరు ప్రయత్నమే ........ ఈ .... "శూన్యం".
- శ్రీ శైలు .....!
Subscribe to:
Posts (Atom)